Het begin van mijn nieuwe boek

twee fragmenten:


Ik heb van 20 tot 23 december 2022 drie dagen overnacht in het voormalige Emmausklooster in Velp (Noord Brabant) heb daar langs het water gelopen, een paar keer naar Grave en daar is het eerste fragment van mijn nieuwe boek geboren:

1. Nieuwe Scheuten

een wilgenknot met nieuwe scheuten


ik koester het leven
glibber niet meer uit zijn hand
luister naar
waar vrijheid ligt

als aan een knotwilg
ontspringen in mij
nieuwe scheuten

ik volg geen utopie
gestructureerde pelgrimstocht
of systematisch geloof

vrijheid legt zich niet vast
geen onthechting
zonder eigen karakter
nederig groei ik

klaar met het schrijven
van herhaalrecepten

als aan een knotwilg
ontspringen in mij
nieuwe scheuten
mijn stam nog stevig genoeg


Vandaag 27 december volgt hier het tweede fragment:

2. rozen niet zonder doornen

een hand met een roos met doorns
bewerkte foto van Meghan Schiereck op Unsplash


ik zoek geen leraar meer, geen macht
geen ascetische woordenpracht
accepteer van rozen de doornen
leef op verlangen en levenskracht

ook begeerte is geen lelijk woord
er hoeft geen ego te worden vermoord
als je met liefde om kunt gaan
ga je gewoon met die banaan
en maak je de wereld een leefbaar oord

Levensverhaalmeditatie

Dit korte verhaaltje van mij is gepubliceerd in Alice, het literaire tijdschrift in het tijdschrift ‘Schrijven, magazine’ deze maand. Het gaat ook voorkomen in mijn nieuwe boek: Reis licht, vrijheid in liefde overwint.

levensverhaalmeditatie

Wij liggen als planken op de grond.
‘Ga naar de momenten dat je er was. Ervaar ze,’ zegt de lijzige softe stem van onze levensverhaalcoach.
Maar mijn leven is geen verhaal; ik weiger mezelf op te sluiten in een vertelling onder begeleiding van een coach, die ook al zo sabelde met het woord comfortzone. Ik leef liever.
‘Zie je rode draad en wandel.’
Dan moeten we rechtop gaan zitten ons notitieblokje pakken en schrijven.
‘Luister naar je schrijfproces … Orden je fragmenten … verbind ze.’
‘Waarom zou ik dat willen?’ vraag ik.
‘Goeie vraag,’ zegt mijn coach, ‘jij komt er wel.’

meer info over Alice:
https://schrijvenonline.org/alice

jongen op matje, zen

Hoe verder?

twee gedichten die mij inspireerden

Een tweeluik gedichten, ‘oversteek’ van Dorien de Wit en ‘Hoe je verder moet’ van Remco Ekkers, met dank aan Wouter van Heiningen.
Zij inspireerden mij om weer verder te gaan met schrijven aan mijn boek

oversteek

je staat op de rand van de stoep
alsof je op de rand van een klif staat

je weet niet of overgave
een beweging naar voren of achteren is

je draagt een koffer in je hand
maar eigenlijk houd jij je daaraan vast
terwijl je wiebelt op je benen

niet als twijfel maar een teken
van de ander die in je zit

iemand die in je lichaam beweegt
iemand die een reserveleven maakt
voor als het eerste mislukt


Hoe je verder moet

Stap opgewekt voort
al weet je niet zeker
waar naar toe. Vooruit

over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.

Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.

Zo kom je verder
weg van wat is geweest.

Knopen doorhakken

Dit is de basis voor de laatste herschrijving van mijn boek

doorhakken

niet meer hangen blijven
in het beloofde land
in verlangen
blijven uitglijden
over steeds weer andere bananenschillen

doorwandelen
doorreizen

geen stappenplannen meer
maar knopen doorhakken

hakken hakken en nog eens hakken
tot er weer een spaander loskomt
een houtstuk knapt

Hoe dit boek
dat ‘alle’ genres doorbreekt
ontstaat
daar gaat dit boek over

over reizen, wandelen
ontmoeten
leven, waarden, mensen
interrailen, hostels
en het schrijven van een boek

het gaat
ook over mezelf als doorhakker

van de symbiotische navelstreng
van de gedachte identiteit
van het genre-denken

knopen doorhakken